TΕΕ: Aντιδράσεις για την κατεδάφιση διατηρητέου κτιρίου στη οδό Διονυσίου Αρεοπαγίτου

Την πλήρη αντίθεσή του στον αποχαρακτηρισμό και την κατεδάφιση του διατηρητέου κτιρίου επί της οδού Διονυσίου Αρεοπαγίτου 17, εκφράζει το ΤΕΕ, το οποίο, με έγγραφό του έχει ζητήσει από τον υπουργό Πολιτισμού Γεώργιο Βουλγαράκη, να μην αποδεχτεί την απόφαση του ΚΑΣ και του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων.


Μια απόφαση που ερμηνεύεται απολύτως δικαιολογημένα από τον τεχνικό κόσμο της χώρας ως προσβολή των παλαιότερων αρχιτεκτόνων και την ιστορική μνήμη της πόλης, που ήδη υφίσταται τα πλήγματα δεκαετιών. Η επίκληση των εισηγητών αυτής της απόφασης ότι το νέο μουσείο της Ακρόπολης απαιτεί την απελευθέρωση της θέας προς τον Ιερό Βράχο και καθυστερημένη και
ανακριβής είναι. Κι αυτό γιατί η διατήρηση και του συγκεκριμένου κτιρίου, που σήμερα ζητείται η κατεδάφιση, και των όμορών του, αποτελούσε όρο και προϋπόθεση του αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για το νέο Μουσείο της Ακρόπολης, που ουδέποτε αμφισβητήθηκε. ’λλωστε, οι μελετητές έλαβαν υπόψη τους αυτή την προϋπόθεση και εξασφάλισαν την οπτική «επικοινωνία» των αιθουσών με τα σημαντικότερα εκθέματα, με τον Ιερό Βράχο.
Επιπροσθέτως, παραγνωρίζεται ότι το συγκεκριμένο κτίριο είναι μια από τις ωραιότερες πολυκατοικίες της Αθήνας, από τα πιο αξιόλογα δείγματα της Art-Deco στην ελληνική πρωτεύουσα, που έτσι κι αλλιώς δεν διαθέτει ένα πλούσιο αρχιτεκτονικό υλικό του ρυθμού αυτού.
Έργο του Βορειοηπειρώτη αρχιτέκτονα Βασίλη Κουρεμένου (1875-1957) απόφοιτου της
Αcole des Beaux-Arts του Παρισιού, καθηγητή της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Ε.Μ.Π., τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην Έδρα της Αρχιτεκτονικής από το πρώτο έτος ίδρυσής της (συνέβαλε μάλιστα στην ανακαίνιση του κτηρίου του Th. Hansen το 1928). Αρχιτέκτονας, γλύπτης και ζωγράφος, που υπηρέτησε επίσης το μωσαϊκό, την κεραμική και την ταπητουργία, ο Κουρεμένος υπήρξε μια από τις μεγάλες μορφές στον χώρο της τέχνης. Πατριώτης (προσέφερε σημαντικές δωρεές,
τόσο στην ιδιαίτερη πατρίδα του όσο και στην πρωτεύουσα) και κοσμοπολίτης, υπερασπιζόταν πάντα με πάθος την τέχνη του, όταν αυτό ήταν απαραίτητο. Η τετραώροφη πολυκατοικία, κτίστηκε το 1930. Η μονόφυλλη μνημειακή θύρα της εισόδου πλαισιώνεται από δύο ανάγλυφες μαρμάρινες παραστάσεις γυναικείων μορφών. Οι σύγχρονες «καρυάτιδες» είναι ντυμένες με την παραδοσιακή φορεσιά του Πωγωνίου της Ηπείρου. Η όψη της κοσμείται από ορθομαρμαρώσεις από κόκκινο και
γκρίζο μάρμαρο με λευκά πλαίσια. Στο ύψος του τέταρτου ορόφου είναι τοποθετημένες δύο ψηφιδωτές παραστάσεις που απεικονίζουν η μια τον Θησέα στην πλώρη του καραβιού του και η άλλη τον Οιδίποδα και τη Σφίγγα. Πρόκειται για ένα θαυμάσιο κτίριο που κοσμεί τον περιβάλλοντα ιστορικό χώρο της Αθήνας, το οποίο, μάλιστα, αναδείχθηκε (και ορθώς) με τα έργα πεζοδρόμησης και διαμόρφωσης που έγιναν τα προηγούμενα χρόνια και αποτέλεσαν ένα συνεπές συμπλήρωμα προς το βράχο της Ακρόπολης.
Με αυτά τα δεδομένα το ΤΕΕ και το σύνολο του τεχνικού κόσμου, θεωρούν ότι συνιστά έγκλημα κατά της πολιτιστικής μας κληρονομιάς η απώλεια ενός τόσο σημαντικού έργου, ιδίως, μάλιστα, όταν κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να ωφελήσει ούτε τη θέση, ούτε τη λειτουργία του νέου Μουσείου της Ακρόπολης, όπως διαβεβαίωσε η προκήρυξη του αρχιτεκτονικού διαγωνισμού, την οποία, σημειωτέον, είχε εγκρίνει το ΚΑΣ.




Κέρδος