Διχάζει η κατεδάφιση διατηρητέου δίπλα στο νέο μουσείου της Ακρόπολης

Ρεπορτάζ: Βίκυ Σαντοριναίου
vksan@kerdos.gr

Διχάζει η απόφαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου και του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων να αποχαρακτηρίσουν το διατηρητέο κτίριο, που βρίσκεται ακριβώς δίπλα στην είσοδο του νέου μουσείου της Ακρόπολης, στην οδό Διονυσίου Αρεοπαγίτου 17, απόφαση που θα οδηγήσει στην κήρυξή του ως απαλλοτριωτέου και στην κατεδάφισή του.
Η απόφαση ελήφθη οριακά, μόλις με μια ψήφο διαφορά, και πλέον απομένει ο αποχαρακτηρισμός του κτιρίου από το ΥΠΕΧΩΔΕ μαζί με τον αποχαρακτηρισμό και της παρακείμενης ιδιοκτησίας στον αριθμό 19 της Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Στόχος είναι να ανοίξει η θέα του μουσείου προς τον ιερό βράχο της Ακρόπολης. Οι υποστηρικτές του σχεδίου κατεδάφισης αναφέρουν ότι το κτίριο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου 17 έχει ύψος 14,5 μέτρα, που κόβουν μέρος της θέας από τον Ιερό Βράχο, στερώντας από τους επισκέπτες τη δυνατότητα να απολαύσουν ανεμπόδιστα τη θέα προς όλα τα μνημεία του Ιερού Βράχου. Ο καθηγητής κ. Δ. Παντερμαλής χαρακτήρισε το νέο μουσείο «κέλυφος, που θα περιλαμβάνει ό,τι σημαντικότερο υπάρχει στη χώρα από πλευράς αξίας και συμβολισμού», ενώ ο έφορος της Ακροπόλεως κ. Αλ. Μάντης υποστήριξε ότι το μουσείο «δεν πρέπει να αποκοπεί από τον ομφάλιο λώρο του, την Ακρόπολη».
Υπάρχει, όμως, και ο αντίλογος. Η Ελληνική Εταιρεία Προστασίας Περιβάλλοντος και Πολιτιστικής Κληρονομιάς χαρακτήρισε τα κτίρια ως ένα μέρος όσων απομένουν «από την ευγενική Αθήνα του 19ου αιώνα και των πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα είναι πολύτιμα, ακριβώς όπως και για τους ίδιους λόγους είναι πολύτιμο και το παραμικρό δέντρο στην ταλαίπωρη Αττική». Σύμφωνα με την Εταιρεία, τα κτίρια αυτά «όχι μόνο πλαισιώνουν αντάξια τον - λόγω θέσεως - πιο όμορφο ευρωπαϊκό πεζόδρομο, αλλά και συνθέτουν μαζί με τα δύο αμέσως επόμενα μετά την οδό Μητσαίων, μία ευσύνοπτη ανθολογία της αθηναϊκής αρχιτεκτονικής, αρχίζοντας από ένα κτίριο του 1930, από τα πιο ενδιαφέροντα των Αθηνών και καταλήγοντας σε ένα κτίριο του 1890/70». Και καταλήγει ότι «το να προτείνεται ένας επιπλέον ακρωτηριασμός της αποδεκατισμένης αρχιτεκτονικής κληρονομιάς της πόλης μας, με την απώλεια δύο σημαντικών κτιρίων, είναι μείζον και ανεπίτρεπτο σκάνδαλο, εναντίον του οποίου όποιος εγείρεται, αποδεικνύει έμπρακτα την έγνοια του και την αγάπη του για την πολύπαθη Αθήνα».
Το κτίριο στον αριθμό 17 είναι έργο του 1930 του Ηπειρώτη αρχιτέκτονα Βασίλη Κουρεμένου (1875 - 1957), ο οποίος ήταν αριστούχος της Ecole des Beaux Arts στο Παρίσι, ακαδημαϊκός, ζωγράφος, καθηγητής στο ΕΜΠ, φίλος του Ελ. Βενιζέλου και του Pablo Picasso. Τιμήθηκε με διεθνή βραβεία για το έργο του στο Παρίσι, την Κωνσταντινούπολη, την Ελλάδα, το Δουβλίνο. Το κτίριο θεωρείται από τους μελετητές ως ένα από τα πιο σημαντικά της εποχής του μεσοπολέμου στην Αθήνα, ίσως το ωραιότερο δείγμα Art Deco στην πόλη. Την όψη του κοσμούν γλυπτά, ψηφιδωτά, ορθομαρμαρώσεις από κόκκινο και γκρίζο μάρμαρο. Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο από το ΥΠΕΧΩΔΕ το 1978 και έργο τέχνης από το ΥΠΠΟ το 1988.
Το διπλανό κτίριο, στον αριθμό 19, ιδιοκτησίας του μουσικού κ. Β. Παπαθανασίου, έχει και αυτό χαρακτηρισθεί από το ΥΠΕΧΩΔΕ διατηρητέο μνημείο ως προς τις όψεις του.
Οι πολέμιοι της κατεδάφισης των δύο κτιρίων, αρχιτέκτονες, πανεπιστημιακές σχολές και κάτοικοι της περιοχής, πάντως, υποστηρίζουν ότι «χάνεται ένα σημαντικό κομμάτι της σύγχρονης αστικής ιστορίας μας και όλα αυτά στο όνομα ενός κτιρίου - μουσείου, το οποίο θα έπρεπε να είχε ως αποστολή τη διατήρηση και τη μεταφορά της μνήμης και όχι την καταστροφή της».
Σε ανακοίνωσή τους αναφέρουν χαρακτηριστικά: «Από την αίθουσα των γλυπτών του Παρθενώνα φαίνεται ο Παρθενώνας και ολόκληρος ο βράχος της Ακρόπολης. Κρύβεται το Θέατρο του Διονύσου, όχι μόνο από τα κτίρια της Δ. Αρεοπαγίτου αλλά και από τα ψηλά πλατάνια του δρόμου που αποτελούν τη «δροσιά των περιπατητών», όπως επεσήμανε η κυρία Μαρίζα Κωχ και από τα πυκνά κυπαρίσσια του αρχαιολογικού χώρου. Θα πρέπει και αυτά να ''καούν'' στο όνομα του υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος;»
Υποστηρίζουν ακόμη ότι τα δύο κτίρια στην ουσία εμποδίζουν να φαίνεται από τον Μεγάλο Περίπατο και τον αρχαιολογικό χώρο το τεράστιο υπαίθριο εστιατόριο του μουσείου, το οποίο θα λειτουργήσει πάνω σε μια υψηλή τσιμεντένια εξέδρα - πρόβολο, στο ύψος της στέγης του κτιρίου Βάιλερ, που εξέχει από τον κύριο όγκο του μουσείου προς τη Διον. Αρεοπαγίτου, επί της οποίας - σημειωτέον - δεν επιτρέπεται χρήση εστιατορίου.


Κέρδος   10/7/2007