• TwitterFacebookRss feed

Ομιλία Δ. Αβραμόπουλου σε Συνέδριο για τα Οικονομικά Υγείας

Ο Υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Δημήτρης Αβραμόπουλος, κήρυξε σήμερα Πέμπτη 29 Ιουνίου 2006 την έναρξη των εργασιών του 3ου Συνεδρίου για τα Οικονομικά της Υγείας.

Ακολουθεί το κείμενο της ομιλίας του Υπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Δημήτρη Αβραμόπουλου.


«Κυρίες και Κύριοι,


Είναι ιδιαίτερη η χαρά μου που βρίσκομαι σήμερα εδώ, στην έναρξη των εργασιών του Συνεδρίου σας, του οποίου είμαι βέβαιος, ότι τα συμπεράσματα θα είναι πολύ χρήσιμα.


Με χαροποιεί όμως, ιδιαίτερα η παρουσία του κ. Αυγερινού. Μιας προσωπικότητας, ενός δημοσίου άνδρα, τον οποίο ιδιαίτερα σέβομαι και εκτιμώ. Ο κ. Αυγερινός έχει βάλει τη δική του υπογραφή και σφραγίδα σε μια σειρά από θεσμικά μέτρα για την υγεία, που ακόμα και τώρα αποτελούν οδηγό για όλους εμάς, που ακολουθήσαμε και για εκείνους που θα έρθουν μετά από εμάς.



Πριν από λίγο μου ψιθύρισε ο κ. Αυγερινός και όχι χρονοδιαγράμματα. Και τούτο γιατί; Διότι η γνώση, η εμπειρία και η σοφία του κ. Αυγερινού έρχονται να μας θυμίσουν, ότι αυτά που εύκολα οι πολιτικοί εκστομίζουν με σκοπό να εντυπωσιάσουν, ξεχνιώνται σαν έρχεται η στιγμή της αξιολόγησης, -στην ουσία δεν έχουν γίνει θεαματικά άλματα- και δεν έχει αναγνωριστεί η συμβολή εκείνων που προηγήθηκαν.



Δεν θεωρώ, ότι στα δύο αυτά χρόνια που απομένουν για την κυβερνητική θητεία θα γίνει το μεγάλο θαύμα αλλά εκείνο που μπορούμε να κάνουμε, θα το κάνουμε σωστά, διασυνδέοντας τις μεγάλες προσπάθειες που έχουν συντελεστεί την τελευταία δεκαετία, οι οποίες έχουν δώσει θετικά αποτελέσματα, με μία πολιτική παρεμβατική, με συγκεκριμένους στόχους, μία πολιτική ρεαλιστική και εφαρμόσιμη.



Ξεκινώ από μία παραδοχή. Παρά τα όσα γράφονται και ακούγονται, η ελληνική υγεία έχει κατακτήσει υψηλούς δείκτες. Δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του ΟΟΣΑ, η χώρα μας κατέχει την 14η θέση σε παγκόσμια κλίμακα, σε ό,τι αφορά ποιοτικούς δείκτες υγείας. Και πάντοτε θυμίζω, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής κατέχουν την 24η θέση.



Ικανοποιεί το εθνικό μας αίσθημα, ότι είμαστε μπροστά, μας επιφορτίζει όμως με μεγάλες ευθύνες, γιατί ξέρουμε από την άλλη μεριά που πάσχει το σύστημα και που μπορούν πραγματικά να γίνουν βελτιώσεις.



Γι΄ αυτό από την πρώτη κιόλας στιγμή, σαν ανέλαβα τα καθήκοντά μου ως Υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, έθεσα ως στρατηγική προτεραιότητα το νοικοκύρεμα του Εθνικού Συστήματος Υγείας.



Νοικοκύρεμα, που ως στόχο έχει τη θεμελίωση ενός ενεργητικού και προληπτικού συστήματος υγείας, που δεν περιορίζεται απλά στη διαχείριση κρίσεων αλλά ανταποκρίνεται με επιτυχία στη διευρυμένη ζήτηση για ποιοτικές υπηρεσίες υγείας.



Στόχος μας και πάντοτε στόχος όλων των κυβερνήσεων, είναι ένα Εθνικό Σύστημα Υγείας, που θα προσφέρει εξατομικευμένες και ποιοτικές υπηρεσίες στους Έλληνες πολίτες. Σε τελευταία ανάλυση και πρέπει να το αναγνωρίσουμε αυτό, ο Έλληνας πολίτης έχει και μια ιδιαιτερότητα. Εξατομικεύει τα πάντα σε σχέση με το δημόσιο σύστημα. Το αξιολογεί και το κρίνει, πάντοτε με γνώμονα το πώς αυτό ανταποκρίνεται στις δικές του ανάγκες, αδικώντας το σε ό,τι αφορά τη συλλογική του προσφορά.



Προσβλέπουμε σε ένα Εθνικό Σύστημα Υγείας, που θα φέρνει έσοδα στην εθνική οικονομία και δεν θα είναι διαρκώς ο μόνιμος επαίτης πόρων από τον κρατικό προϋπολογισμό. Βαρέθηκα να ακούω από την πρώτη ημέρα που ανέλαβα τα καθήκοντά μου την ερώτηση από δημοσιογράφους, τι λέει ο κ. Αλογοσκούφης, τι θα κάνει ο κ. Αλογοσκούφης. Ε, λοιπόν, τους απαντώ, ότι ο κ. Αλογοσκούφης κάνει καλά τη δουλειά του, προσπαθεί να νοικοκυρέψει τα πράγματα, πρέπει όμως, να τον βοηθήσουμε και εμείς.



Η ελληνική υγεία απορροφάει ένα πολύ μεγάλο ποσοστό του κρατικού προϋπολογισμού και του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος. Κατέχουμε από τους υψηλότερους δείκτες παροχών για την υγεία. Εκείνο που πρέπει να καταφέρουμε, είναι να φέρουμε σε μια αρμονική σχέση τις δαπάνες με το αποτέλεσμα.



Ένα σύστημα υγείας, που θα προσφέρει τις αποδοχές και τις συνθήκες εργασίας που πραγματικά αξίζουν στους λειτουργούς της υγείας.



Ένα σύστημα υγείας τέλος, που θα θεμελιώσει τη χώρα μας, ως ανταγωνιστικό πόλο προσφοράς ιατρικών υπηρεσιών για όλη τη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Από τις μέχρι τώρα επαφές που είχα με συναδέλφους των γειτονικών χωρών διαπιστώνω, ότι πραγματικά είμαστε μπροστά και ότι θα ήθελαν και οι ίδιοι, να κινούμεθα παίζοντας έναν ηγετικό ρόλο στον τομέα της υγείας, μέσω της έρευνας κυρίως.



Για να προχωρήσουμε με γοργούς ρυθμούς σε αυτή τη νέα εποχή, πρέπει επιτέλους να συνειδητοποιήσουμε ότι είναι προτιμότερο για όλους ν’ απολαμβάνουμε το κοινωνικό μερίδιο που μας αντιστοιχεί από μία ανταγωνιστική οικονομία της υγείας, από το να ζούμε τη ζοφερή πραγματικότητα που αναπαράγει η παραοικονομία της υγείας, η κακοδιαχείριση και κατασπατάληση των δημοσίων πόρων. Αυτό εννοώ, όταν λέω νοικοκύρεμα.



Το ΕΣΥ με την υπάρχουσα δομή και απόδοση, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση ν’ ανταποκριθεί στις προσδοκίες της ελληνικής κοινωνίας. Το αντίθετο, βρίσκεται στα όριά του. Θα πρέπει όμως να το ενισχύσουμε και να το βελτιώσουμε.



Χρειαζόμαστε πολιτικές, που θα τις ασκήσουμε χωρίς φόβο, βαθιές ανατροπές και μία γενναία μεταρρυθμιστική προσπάθεια με όραμα, σχεδιασμό και συγκεκριμένους ποσοτικούς και ποιοτικούς στόχους.



Έλεγα πριν από λίγες ημέρες, σε μία αντίστοιχη συνάντηση που έγινε, ότι αυτό που πρέπει να μας προβληματίσει είναι, ότι στρατηγικά δεν έχουμε χαράξει πολιτική σε βάθος χρόνου για την ελληνική υγεία. Γι΄ αυτό βλέπουμε φαινόμενα, να αυτοσχεδιάζουν οι Υπουργοί ή οι ίδιες οι κυβερνήσεις.



Πιστεύω, ότι μέχρι τον Σεπτέμβριο, όταν θα ανοίξουμε το διάλογο -και θέλω να πιστεύω ότι θα ανταποκριθούν και τα κόμματα της Αντιπολίτευσης- θα οδηγηθούμε σε αυτό το συμπέρασμα. Δηλαδή, να χαραχτεί μια σε βάθος χρόνου στρατηγική, τουλάχιστον δεκαετίας, που θα επιτρέψει στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, να προσαρμόζει και να προσαρμόζεται στα νέα δεδομένα που διαμορφώνονται.



Στο παρελθόν έγινε μεγάλη προσπάθεια, το είπα και στην αρχή. Και θα ήταν άδικο να μην το αναγνωρίσουμε, ότι όλοι συνετέλεσαν, βάζοντας ο καθένας το λιθαράκι του σε μια διαρκή προσπάθεια το Σύστημα Υγείας να ανεβάσει τους δείκτες του.



Παρόλα αυτά, η γραφειοκρατία καλά κρατεί, παράγονται ελλείμματα και η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών, είναι ακόμα σε χαμηλά επίπεδα.



Έχουμε πολλές όψεις του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Σύγχρονες και προχωρημένες αλλά από την άλλη μεριά και τριτοκοσμικές. Τον τελευταίο καιρό ταξιδεύω σε όλη τη χώρα, επισκέπτομαι νοσοκομεία, Κέντρα Υγείας, συνομιλώ με γιατρούς, νοσηλευτές, με τον ίδιο τον κόσμο και έχω οδηγηθεί σε μια σειρά από χρήσιμα συμπεράσματα, που θα βοηθήσουν και εμάς αλλά και τους άλλους μετά από εμάς, να συνεχίσουμε αυτή την προσπάθεια.



Κρατιέται όμως το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Και εδώ πρέπει να κάνω μια δημόσια αναγνώριση, στην αυταπάρνηση των γιατρών, των νοσηλευτών και των διοικητικών παραγόντων.



Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, έχει βρει μπροστά της ένα σύστημα δημόσιας υγείας, που επιτρέψτε μου να το περιγράψω, όπως ακριβώς το διαπιστώνω καθημερινά:



· Ένα ΕΣΥ, που δεν αφήνει τα νοσοκομεία ν’ αναπτυχθούν σε αυτόνομους και υπεύθυνους πυρήνες διαχείρισης και παροχής υπηρεσιών στους πολίτες.



Η οργανωτική δομή του ΕΣΥ που έχουμε μπροστά μας, ευνοεί τη συγκέντρωση εξουσιών, την πολυδιάσπαση αρμοδιοτήτων, την σπατάλη πολύτιμων πόρων.



· Το σύστημα το ίδιο, δεν γνωρίζει τί πόρους διαθέτει.



Ακόμα και τώρα το ίδιο το Υπουργείο δεν έχει συνολική γνώση της αξίας της περιουσίας του. Το έλλειμμα γνώσης δεν μας επιτρέπει να αξιοποιήσουμε την περιουσία του ΕΣΥ, να προβούμε σε δυναμικές επενδυτικές κινήσεις για την αναβάθμιση των δημόσιων υποδομών και υπηρεσιών.



· Δεν ξέρει την αξία των υπηρεσιών που προσφέρει.



Στη χώρα μας δεν γνωρίζουμε ακόμα πόσο κοστίζει η ιατρική πράξη, με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να προϋπολογίσουμε τη δαπάνη και το κόστος, να μη μπορούμε να σχεδιάσουμε με σφαιρικό τρόπο τους προϋπολογισμούς του Εθνικού Συστήματος Υγείας, να μην μπορούμε να εξασφαλίσουμε οικονομίες κλίμακας.



· Δεν έχει στοιχεία για την κατάσταση της δημόσιας υγείας.



Ένα έλλειμμα, που μας αποτρέπει να προχωρήσουμε σε προληπτικό στρατηγικό σχεδιασμό υπηρεσιών και να προλάβουμε κρίσεις με προφανές ανθρώπινο, κοινωνικό και οικονομικό κόστος.



· Όσο και αν ακούγεται παράδοξο, οι αποκεντρωμένοι σχηματισμοί του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ακόμα δεν διαθέτουν σύστημα μηχανοργάνωσης και προσφοράς ηλεκτρονικών υπηρεσιών.



Μία κομβική καθυστέρηση, που καθυστερεί τη λειτουργία του συστήματος, την προσφορά υπηρεσιών και επιβαρύνει τα δημόσια νοσοκομεία και τα ασφαλιστικά ταμεία με ελλείμματα.



· Δεν γνωρίζει τί σημαίνει έλεγχος ποιότητας, επιχειρησιακός στρατηγικός σχεδιασμός και ανάπτυξη των εργασιακών σχέσεων.



Τα δημόσια νοσοκομεία της χώρας μας, εξακολουθούν να βιώνουν την απουσία σύγχρονων διαχειριστικών πρακτικών, να ανακυκλώνουν απαράδεκτες πρακτικές στις εργασιακές σχέσεις, να μη μπορούν να ελέγξουν τις προμήθειες, να αδυνατούν να εξασφαλίσουν την ποιότητα στις υπηρεσίες που προσφέρουν.



· Δεν έχει στρατηγική για την υποστήριξη κρίσιμων τομέων της ελληνικής οικονομίας της υγείας, όπως είναι η ελληνική φαρμακευτική βιομηχανία, την οποία έχει περιορίσει μονάχα σε επιχειρηματικές δραστηριότητες, ενώ θα μπορούσε να την ενθαρρύνει να προχωρήσει δυναμικά στον ερευνητικό τομέα.



Και αυτά συμβαίνουν σε μία εποχή, που η οικονομία της υγείας αναδεικνύεται σε παγκόσμιο επίπεδο σε μία από τις πλέον αναπτυσσόμενες βιομηχανίες. Σε μία εποχή που βιώνουμε καθημερινές επαναστάσεις στην επιστήμη και στην τεχνολογία της υγείας.

Σε μία εποχή που η ελληνική οικονομία της υγείας, θα μπορούσε να προσφέρει πολύτιμα έσοδα στον κρατικό προϋπολογισμό.



· Πέραν αυτών, το Εθνικό Σύστημα Υγείας δεν έχει ολοκληρωμένη άποψη και πολιτική για την αξιοποίηση της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης και του εθελοντισμού.



Σε μία χώρα, που έχει να επιδείξει ένα μοναδικό έργο εθνικών ευεργετών και χορηγών, σε μία χώρα που κατέπληξε πρόσφατα τον κόσμο με το δυναμισμό του εθελοντικού της κινήματος, η Ελλάδα δεν μπορεί ακόμα να ενσωματώσει στον ιστό των κοινωνικών της υπηρεσιών την υπεραξία της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης και του εθελοντισμού.

Οι δομικές ανεπάρκειες της εθνικής οικονομίας της υγείας, φαίνονται ξεκάθαρα στα στοιχεία, που έχουμε από τους διεθνείς οργανισμούς.



· Το οικονομικό έλλειμμα των νοσοκομειακών μονάδων (χρέη προς τους προμηθευτές) για την περίοδο 2001 έως 2004 ανέρχεται στα 2,5 δις €. Ο ΟΟΣΑ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, διαπιστώνουν την αδυναμία των ελεγκτικών μηχανισμών, να επιθεωρήσουν την οικονομική λειτουργία των νοσοκομείων, με κύρια αιτία τη χαμηλή ποιότητα της πληροφορίας, που ετήσια συλλέγεται από τις κεντρικές υπηρεσίες.



· Τέλος, σύμφωνα με έκθεση του ΟΟΣΑ, η συνολική δαπάνη για την υγεία στην Ελλάδα, ανέρχεται στο 10% του ΑΕΠ, μία ποσοστιαία μονάδα υψηλότερα του μέσου όρου των χωρών του ΟΟΣΑ. Και στο σημείο αυτό, επειδή πολλά γράφονται και ακούγονται τον τελευταίο καιρό, νομίζω ότι αδικείται η ελληνική πολιτεία, αδικούνται όλες οι κυβερνήσεις πριν από εμάς, όταν κάποιοι υποστηρίζουν, ότι δεν διατίθενται πολλά λεφτά για την υγεία. Χρήματα υπάρχουν, νοικοκύρεμα απαιτείται, εάν προχωρήσουν όλα αυτά, που πριν από λίγο σας ανέφερα. Και τότε θα δείτε το αποτέλεσμα, που θα φέρει μια οικονομία κλίμακας περίπου 10%-15%.





Η κυβέρνησή μας, έχει την εντολή να βελτιώσει την καθημερινότητα των Ελλήνων πολιτών και να προχωρήσει σε πολιτικές με στόχο τον εξορθολογισμό, την εξυγίανση και την ανάπτυξη των οικονομικών της υγείας.



Η ώρα του νοικοκυρέματος έχει έρθει και είναι επιβεβλημένη.



Μέσα σε τρεις μήνες, καταφέραμε κάποια πράγματα να τα προχωρήσουμε, να κάνουμε μια τομή, μια αλλαγή στις δομές του Εθνικού Συστήματος Υγείας.



Μέτρο των προσπαθειών μας, είναι πάντα ο άνθρωπος και η αναβάθμιση της ποιότητας των υπηρεσιών που προσφέρει το δημόσιο σύστημα υγείας.



Ξεκινήσαμε με ταχύτατους ρυθμούς και ήδη είμαστε υπερήφανοι, γιατί έχουμε καταφέρει να βάλουμε τα θεμέλια για βαθιές μεταρρυθμιστικές τομές.



· Αλλάξαμε το άναρχο διοικητικό τοπίο του ΕΣΥ, προχωρώντας στη συγχώνευση των δεκαεπτά ΔΥΠΕ σε επτά. Μία κίνηση, που μας επιτρέπει να προχωρήσουμε σταδιακά στην πλήρη κατάργηση των ΔΥΠΕ και στην ολοκληρωτική διοικητική αυτονομία των νοσοκομείων. Μία πρωτοβουλία που οδηγεί στην εξοικονόμηση πολύτιμων οικονομικών πόρων και στην καλύτερη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού του ΕΣΥ. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να πω, ότι οι εμπνευστές αυτής της μεταρρύθμισης, καλώς τότε σκέφτηκαν. Κακώς όμως, εξελίχθηκαν τα πράγματα. Και οδηγηθήκαμε στο να είναι αυτοί οι αποκεντρωμένοι σχηματισμοί, δυστυχώς γραφειοκρατικά αναχώματα, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που έκαναν και οι ίδιοι οι Διοικητές των ΔΥ.ΠΕ. αλλά και οι Υπουργοί πριν από εμένα. Από την άλλη μεριά, με την κατάργησή τους εξοικονομούμε πολλά χρήματα. Παράλληλα με το προσωπικό που θα απελευθερωθεί, θα ενισχύσουμε τα νοσοκομεία μας και τις άλλες υπηρεσίες μας, που τόσο πολύ το έχουν ανάγκη.



· Ψηφίσαμε το νομοσχέδιο για τη φαρμακευτική πολιτική. Ένας νόμος τομή στην εθνική φαρμακευτική πολιτική. Ένας νόμος, που μας επιτρέπει να μειώσουμε το βάρος στα ασφαλιστικά ταμεία, να βελτιώσουμε την πρόσβαση όλων σε σύγχρονες φαρμακευτικές θεραπείες και να υποστηρίξουμε την ελληνική φαρμακευτική βιομηχανία.





· Προτείναμε το ριζοσπαστικό μέτρο για την απελευθέρωση των προσλήψεων στο ΕΣΥ πέρα του ΑΣΕΠ. Νοικοκύρεμα χωρίς προσωπικό, δεν γίνεται. Με το μέτρο αυτό, μπορούμε να υλοποιήσουμε ένα εθνικό στόχο που μας ενώνει όλους. Να έχουμε ένα Εθνικό Σύστημα Υγείας, με επάρκεια σε ανθρώπινο δυναμικό.



· Καταρτίσαμε ένα συγκεκριμένο οδηγό, που απευθύνεται στους διοικητές των νοσοκομείων και που στοχεύει στο διοικητικό εκσυγχρονισμό τους, καθώς και στην αναβάθμιση της ποιότητας των υπηρεσιών. Ήδη έχουμε αποτελέσματα. Σε λίγο καιρό, θα είμαστε σε θέση να έχουμε πλήρη οικονομικά στοιχεία από όλα τα δημόσια νοσοκομεία της χώρας.



· Προχωράμε με εντατικούς ρυθμούς με τη ΔΕΠΑΝΟΜ στην κατάρτιση στρατηγικού σχεδίου για καταγραφή και την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Υπουργείου. Προχωράμε επίσης για πρώτη φορά, στην εκπόνηση σχεδίου για την ανάπτυξη συμπράξεων με τον ιδιωτικό τομέα, με στόχο την αναβάθμιση των υλικοτεχνικών υποδομών του ΕΣΥ και την κατασκευή νέων.



· Δεσμεύομαι ότι μέχρι το τέλος της τετραετίας, όλοι οι Έλληνες πολίτες θα διαθέτουν ηλεκτρονική κάρτα υγείας και ότι η συντριπτική πλειοψηφία των δημοσίων νοσοκομείων της χώρας θα διαθέτει σύγχρονο πληροφοριακό σύστημα.



· Προχωράμε επίσης με ταχύτατους ρυθμούς, στην ολοκλήρωση του Εθνικού Υγειονομικού Χάρτη και στην άσκηση επιθετικής επικοινωνιακής και εκπαιδευτικής πολιτικής, για την πρόληψη υγείας στον τόπο μας. Ανταγωνιστική οικονομία της υγείας, χωρίς πολιτισμό πρόληψης δε νοείται.



· Ανακοινώνουμε σύντομα, μία νέα πρωτοβουλία για την στήριξη της έρευνας και της καινοτομίας στην υγεία. Μία πρωτοβουλία, που θα επιστρέψει την υπεραξία της γνώσης στην λειτουργία του ΕΣΥ, θα ενισχύσει το ερευνητικό έργο των ιατρών και θα απελευθερώσει πολύτιμους πόρους.



· Τέλος, ανακοινώνουμε πολύ σύντομα επίσης την πολιτική μας για τον εθελοντισμό και την εταιρική κοινωνική ευθύνη. Για πρώτη φορά η χώρα μας, αποκτά συγκροτημένη πολιτική για την αξιοποίηση του έργου του κοινωνικού εθελοντισμού και την σχεδιασμένη απορρόφηση πόρων από τον ιδιωτικό τομέα.



Σας παρουσίασα, όσο μπορούσα με πληρότητα, τις σκέψεις μας που συνοδεύουν την πολιτική που υιοθετούμε για την υγεία, στα πλαίσια του κυβερνητικού μας προγράμματος αλλά και σαν συνέχεια της μεγάλης προσπάθειας, που έχει συντελεστεί τα τελευταία χρόνια. Πάντοτε έλεγα και λέω, ότι η υπόθεση της υγείας είναι εθνική. Δεν προσφέρεται για μικροκομματικές προσεγγίσεις, θέλει χρόνο, θέλει αντοχή, θέλει προσπάθεια, θέλει βούληση, θέλει πρόγραμμα, θέλει σχεδιασμό, θέλει αναγνώριση της συνεισφοράς όλων εκείνων, που κατά καιρούς αναλαμβάνουν αυτό τον τομέα ευθύνης, θέλει ενθάρρυνση του επιστημονικού και νοσηλευτικού προσωπικού. Και όλα αυτά δεν εξαντλούνται στα στενά χρονικά όρια μίας κυβερνητικής θητείας.



Γι΄ αυτό και επαναλαμβάνω, αυτό που πολύ σοφά είπε ο κ. Αυγερινός πριν από λίγο: «κινηθείτε χωρίς χρονοδιάγραμμα». Γιατί θα συμφωνήσει και ο ίδιος μαζί μου. Ότι το έργο για την κοινωνία δεν τελειώνει ποτέ. Μόνο στην Ελλάδα έχουμε μια πρωτοτυπία, να οριοθετούμε το όποιο αποτέλεσμα στα στενά όρια της δικής μας συμβολής.



Γι’ αυτό και στεκόμουν και στέκομαι με σεβασμό, στη μεγάλη συνεισφορά όλων εκείνων που προηγήθηκαν σ’ αυτή τη θέση, όλων των κυβερνήσεων και όλων των κομμάτων. Όλοι θέλησαν και άφησαν ο καθένας πίσω του κάτι για να συνεχίσει ο επόμενος.



Έτσι θα κάνουμε κι εμείς. Θέλουμε, σαν έρθει η ώρα που θ’ αποχωρήσουμε απ’ αυτήν εδώ τη θέση, να έχουμε αφήσει πίσω μας ακόμα πιο γερά θεμέλια, ακόμα καλύτερες προϋποθέσεις και όρους για να συνεχίσουν οι άλλοι μετά από εμάς.



Κοιτάμε μπροστά και θέλουμε να κοιτάμε όλοι μαζί μπροστά. Εξάλλου, η ελπίδα, είναι πάντα ένα συναίσθημα που έρχεται από το μέλλον και αυτή πρέπει να καλλιεργηθεί χωρίς ψεύτικες εικόνες, με άμεση σχέση με την πραγματικότητα και με το μέγεθος της πρόκλησης που αντιμετωπίζουμε.



Είμαι βέβαιος, ότι και αυτό το στοίχημα θα το κερδίσουμε.



Θα το κερδίσουμε, αφήνοντας πίσω μας μία πολύτιμη κληρονομιά.



Τον πολιτισμό υγείας, που αξίζει στους κόπους και τις κατακτήσεις της κοινωνίας μας, που αξίζει στο επίπεδο και την ποιότητα της Δημοκρατίας μας και που σε τελευταία ανάλυση θα έχει δώσει και σε εμάς την ικανοποίηση, ότι υπήρξαμε χρήσιμοι και αποτελεσματικοί στον τομέα που αναλάβαμε».





Κέρδος